2. Amsterdam - Sydney

Dinsdag 27 oktober, het is zover. Om 8:00 uur zou de wekker gaan, maar om 7:00 uur was ik al klaar wakker. Jorik lag nog lief te slapen en jeetje dit was de eerste keer dat ik echt het gevoel had, waarom doe ik dit, ik wil niet, ik wil bij Jorik en bij mama blijven. Ik ben nog even lekker tegen Jorik aangekropen, maar al snel werd dit fijne moment verstoord want de deurbel ging. Het was Pepijn en als snel volgden Jari, Roy en Isis. Ik was gelijk klaar wakker en eigenlijk voelde ik me gelijk een stuk beter, wat een lieve vrolijke buurkindjes heb ik toch! Ah en jeetje wat ga ik ze missen! Wat fijn dat ze me zo lief en uitgebreid gingen uitzwaaien.

Om 9:00 uur reden we weg en om 9:45 uur kwamen we aan op Schiphol. Veel te vroeg natuurlijk, ik was de eerste. Al snel volgden de andere backpackers. Ook Milou kwam om gedag te zeggen. Ik wist dat ik Milou vrij snel weer ging zien, want zij komt 27 december ook naar Australië! Om 10:15 uur kregen we een korte uitleg van Mark van Australian Backpackers. Daarna heb ik ingecheckt en zijn we koffie gaan drinken. 

Rond 12:00 uur waren ineens de andere backpackers weg uit het koffiezaakje. Ik schrok en ik dacht, oh jee, ik moet gaan, ik moet afscheid nemen! Het ging ineens allemaal zo snel en ja hoor, daar kwamen de tranen. Pff!

Inez en Vera, twee andere backpackers, waren op mij aan het wachten, dus moest ik gaan. Gelukkig liep ik niet alleen door de douane. Mijn tranen werden iets minder, maar volgens mij zijn ze tot in het vliegtuig niet helemaal weggeweest.

13:20 moest het vliegtuig vertrekken, geen idee of het vliegtuig op tijd was. Ik was veel te druk bezig met andere dingen, waaronder het ontmoeten van Liza en Laura. Naast hen heb ik de vlucht van Amsterdam naar Bangkok gezeten. Ik had het idee dat er gelijk een klik was tussen ons drie en ik voelde me een stukje beter. Laura werkte toevallig ook in de brillenbranche bij een brillenleverancier, dus we hadden gelijk een onderwerp om over te praten (naast de verhalen over onze plannen e.d.). 

Na een paar uurtjes gingen we alle drie even onze ogen dicht doen. Slapen lukte mij niet echt, ik kreeg weer behoorlijk tranen in mijn ogen. Ik vond dat de lengte van de vlucht wel mee viel. Ik heb veel films gekeken en spelletjes gedaan, dit zorgde gelukkig voor afleiding. We hebben geloof ik twee keer eten gekregen, maar ik had iedere keer geen honger, dus ik had amper gegeten. Het zag er ook niet zo lekker uit, maar volgens Liza en Laura viel dat wel mee.

Rond 7:00 uur lokale tijd kwamen we aan in Bangkok. We moeten drie uur wachten tot we doorvliegen naar Taipei. We liepen met zijn allen uit het vliegtuig en bleven bij elkaar. Hier zag ik voor het eerst wie er allemaal met mij samen reisden en kwam ik er achter dat we met 21 man waren. We hebben allemaal water gehaald en daarna zijn we gaan chillen. Rond 10:00 uur vlogen we door naar Taipei en daar kwamen we om 11:00 uur lokale tijd aan. Weer stapten we met zijn allen het vliegtuig uit en liepen we richting een balie waar ze ons verder zouden helpen. We moesten ons allemaal stuk voor stuk aanmelden. We kregen dan een stikker en daarmee zouden we naar de kamer van ons hotel kunnen komen. Bij mij was er blijkbaar iets mis gegaan, want ze deden heel moeilijk, op mijn naam stond geen hotel geboekt, heel fijn. Daarnaast stonden ze ook niet open voor een oplossing en moest ik maar gewoon aan de kant. Gelukkig was ik met drie anderen niet de enige. We zijn met zijn allen gewoon naar het hotel gegaan en daar deden ze gelukkig iets relaxter, ze vonden het wel raar, maar uiteindelijk kreeg ik ook gewoon een bed. Ik deelde mijn kamer met Caroline. We hebben even gekletst en zijn daarna lekker gaan slapen. We hadden onze wekker om ongeveer 17:00 uur gezet en toen ben ik gaan douchen. Om 19:30 uur stond de bus klaar om ons weer richting het vliegveld te brengen. Nu ik een beetje uitgerust was kon ik iets beter naar buiten kijken, wat een verschrikkelijke stad, hier hoef ik nooit terug naar toe (terugweg staat helaas al gepland, haha). 

Om 23:00 uur vertrok het vliegtuig van Taipei naar Sydney. Dit keer zat ik naast Vera, Coen en Michiel. Ik vond het erg gezellig naast hen. We hebben spelletjes gedaan en we hebben met zijn vieren een film gekeken. We zorgden er iedere keer voor dat de film gelijkertijd afspeelde. Daarnaast hebben we ook geprobeerd te slapen, maar dat lukte niet echt.

Rond 12:00 uur lokale tijd kwamen we eindelijk aan in Sydney! Pff, het is echt wel een heftige reis geweest. Na het pakken van onze koffers moesten we ons melden bij een man die zei in welke rij je moest gaan staan. Tegen Michiel en mij zei hij dat we in de binnenste rij moesten gaan staan. Anderen na ons mochten gewoon doorlopen en hoefden helemaal niet in de rij te staan. Ik vond het wel leuk, want wij maakten mee wat je altijd ziet op tv. We moesten met zes man tegelijk op een mat gaan staan met onze "koffers" voor ons. De koffers en tassen moesten dicht en moesten allemaal goed zichtbaar zijn, ze kwamen wel drie keer controleren of onze tassen goed stonden. Vervolgens kwam er een hond aan onze tassen ruiken. Als de hond wat rook ging hij zitten. Bij mij ging hij gelukkig niet zitten, maar bij Michiel wel. Ik vond het echt spannend/leuk om te zien. Michiel wist eigenlijk al wat het was, hij had boterhammen met pindakaas mee voor in het vliegtuig en die hebben een sterke geur achter gelaten. Toch schrok hij denk ik wel een beetje.. ik schrok voor hem behoorlijk erg, want je weet maar nooit, haha! Gelukkig was het inderdaad de geur van zijn boterhammen. 

Vervolgens mochten we doorlopen en daar stonden Merel en Dennis van Australian Backpackers op ons te wachten. We moesten allemaal nog verzamelen en in de tussentijd had Dennis ons aangeraden alvast geld te pinnen. Daarna zijn we met zijn allen buiten gaan staan en hielden Dennis en Merel een welkomstpraatje. Naast ons werd een enorme kerstboom opgezet. De lucht was strak blauw en het was echt heel warm.. en dan zie je ineens een kerstboom, echt grappig om te zien.

Na het welkomstpraatje gingen we met een klein busje richting het bekende plekje, het plekje waar altijd de foto voor het Opera House en de Harbour Bridge genomen wordt. Eerlijk gezegd vond ik het Opera House en de Harbour Bridge echt een tegenvaller, alles eromheen was schitterend.. de zee, de zon, de bootjes.. Maar het Opera House vond ik maar een raar gebouw en de Harbour Bridge vond ik maar een saaie ijzeren donkere brug. Toch was het onwijs gaaf om er te staan.. Jeetje. Bij mij kwam toen het besef... Ik ben gewoon aan de andere kant van de wereld! Ik ben in Australië! Ik ben in Sydney!

Na honderden foto's stapten we weer in het busje en reden we richting het hostel, YHA Beach House, Collaroy. Daar verzamelden we boven op het dakterras/balkon. We kregen hier weer een welkomstpraatje en we kregen onze eerste informatiepakketje met onze simkaart. Vervolgens kregen we te horen in welke kamer we zaten en met wie. Ik werd ingedeeld in de kamer met Laura, Liza en Bianca. Super leuk, want Laura en Liza kende ik al een beetje. Het hostel zelf vond ik maar een beetje grijs en saai, maar het zag er vrij schoon uit, dus ik vond het prima. In de middag zijn we even de buurt gaan verkennen, we zijn naar het strand geweest en hebben ons eerste biertje gedronken (oh wacht, ik niet, ik houd niet van bier! De anderen hebben een biertje gedronken, haha). 

's Avonds gingen we barbecuen en heb ik mijn eerste stukje Kangaroo gegeten. Normaal ben ik best moeilijk met vlees eten, maar ik vond toch dat ik dit moest proberen en het had best een lekkere smaak!

Na het eten ben ik vroeg naar bed gegaan, want ik was helemaal kapot.