15. Melbourne: Au Pair, Tasmanie

De week dat mijn au pair familie in Tasmanië was heb ik lekker rustig aan gedaan. De kamer die ik tijdelijk overgenomen heb van Frederique bevalt goed en ligt dicht bij het centrum. Ik heb veel tv gekeken, want dat had ik al lang niet meer gedaan en ik ben dus ook met Eva naar de Nederlandse winkel geweest, maar dat viel erg tegen. Alles was oud en eigenlijk al over de houdbaarheidsdatum en alle Nederlandse dingen die ze daar verkochten kon je ook al bij sommige grote supermarkten kopen. Het stomste vond ik nog dat er een Aziatische vrouw in de winkel stond die geen woord Nederlands spreekt. Verder ben ik veel opgetrokken met Laetitia en heb ik het centrum wat beter leren kennen.

Ik begin Melbourne nu echt leuk te vinden en  ik zie waarom mensen vaak aangeven dat ze Melbourne leuker vinden dan Sydney. Melbourne is echt een gezellige stad. Er zijn nog meer en betere straatmuzikanten dan in Sydney en er zijn inderdaad onwijs veel leuke koffie tentjes en de koffie hier is echt onwijs lekker en goed. Daarnaast vind ik dat er meer te beleven valt hier in Melbourne. Na een uurtje of acht was het in Sydney echt helemaal dood, je zag haast niemand meer.. je moest echt naar een feestje of club gaan om mensen te vinden. In Melbourne blijft het allemaal wat langer doorgaan.

Nadat mijn au pair familie weer terug kwam van vakantie ben ik elke dag daar geweest om op te passen en ik voelde me er al super snel thuis. Want naast dat ik het goed kon vinden met de kindjes kon ik het ook heel goed vinden met de moeders, Betul en Defne. We hadden als snel besloten dat ik bij hen in zou trekken als mijn huur in het centrum afliep. Ik woon nu in het tuinhuis bij Betul en Paul.

Ik had niet echt een vast rooster, maar wel was ik ongeveer elke avond vrij, dus ik had bedacht om nog een extra baantje te zoeken voor in de avond. Ik had een aantal cv’s verstuurd en ik kreeg al snel reacties. Ik werd onder andere gebeld door restaurant  Hobsons met de vraag of ik die avond langs wilde komen voor een trial shift. Hobsons is elke avond geopend vanaf 17:00 uur en op zondag vanaf 12:00 uur dus dat komt voor mij super goed uit. Het is een groot en echt gezellig eetcafé. Mijn trial shift ging goed en ik was gelijk aangenomen en mijn uurloon was ook nog eens super goed en veel hoger dan bij andere restaurantjes waar ik gesolliciteerd had. Ik ga nu 2-3 avonden in de week daar werken.

De avonden dat ik niet werk zit ik meestal tot een uurtje of negen bij Betul en Paul op de bank en kijken we Master Chef. Master Chef begon precies de avond dat ik bij hen introk en Betul vroeg of ik dat leuk vond en of ik dat met hen wilde volgen. Al snel werden we alle drie super fanatiek en leefde we echt mee met de kandidaten. Het was echt leuk en super spannend! Het leuke vind ik ook dat Master Chef is opgenomen in Melbourne, dus op heel veel plekjes waar ze aan het koken waren, was ik ook geweest. Helaas was ik er geen een keer daadwerkelijk bij!

Begin juni gingen Betul en Defne met de kids beide naar Port Douglas en ik blijf thuis samen met Reef (de hond). Ik heb dan het hele huis voor mezelf en ik was van plan om allemaal leuke tripjes te gaan doen. Onder andere ga ik samen met Laetitia, Heliberto, Kristy en Clement naar Tasmanie voor drie daagjes. Het weer was die week helaas heel slecht en van die tripjes was niets gekomen. Frederique zou twee daagjes langs komen en zouden we ergens naar toe gaan, maar omdat het weer zo slecht was hebben we films gekeken op de bank en we hebben gewinkeld in de stad. Zelfs Tasmanie zou bijna niet doorgaan, want de ferry ging niet doordat het zo erg stormde. Het was nog nooit voor gekomen in meer dan 100 jaar dat de ferry niet ging. Gelukkig hadden wij zoveel mazzel, want de dag dat wij zouden gaan.. vertrok de ferry weer. De ferry had drie dagen niet gevaren! Ik had mijn tas niet ingepakt, omdat ik me er bij neer had gelegd dat we niet meer zouden gaan. Terwijl ik die ochtend met Reef buiten liep, kreeg ik een melding dat de ferry deze avond toch weer ging! Dus ik snel mijn tas pakken en op naar Port Melbourne, naar de ferry.  Ik had met Kristy en Laetitia in de stad afgesproken om samen naar de ferry te gaan, maar zij waren allebei te laat en het regende dus ik ging maar vast. Ellie (Heliberto) was al bij de ferry, dus ik dacht ik ga wel bij hem wachten. We moesten voor 18:30 uur ingecheckt zijn, maar om 17:45 waren Ellie en ik nog steeds de enige die er waren.. om 18:00 uur was Clement er ook, maar nog geen Kristy en Laetitia…. Beide hadden ze de verkeerde tram genomen (ze waren niet samen). Ik had van Betul gehoord dat je echt op tijd moest zijn, omdat je anders gewoon echt niet mee kon en we hadden ook ruim van te voren af gesproken. Om 18:15 besloten Ellie, Clement en ik maar om in te checken ( we konden niet voor de rest inchecken, want dat mocht je alleen zelf doen). We begonnen allemaal echt een beetje te stressen, want om 18:20 waren Latetitia en Kristy er nog steeds niet.. De mensen van de ferry waren ons ook aan het opfokken en gaven aan dat we de ferry op moesten gaan en dan maar zonder onze vrienden. Heel langzaam liepen we naar de plek waar onze koffers gecontroleerd en ingecheckt werden en met onze blik continu op de incheck balie. Clement had Laetitia aan de lijn.. en was haar aan het opfokken en ik belde Kristy. Kristy zat nog in de taxi en was er nog niet eens om 18:25 uur. Ik hoorde dat Laetitia om 18:27 uur (Ja lekker heel erg precies) aankwam met de tram en zij was dus nu aan het rennen… en om 18:29 was ze er en mocht ze nog inchecken en kwam ze hard aanrennen. We hadden Kristy opgegeven… maar nog net voor we de bocht omliepen kwam er iemand super hard aan gerend en ja hoor om 18:31 uur was Kirsty ook nog net op tijd. Het was echt zo’n moment van Master Chef waar je nog 10 minuten hebt om je gerecht af te maken en je nog lang niet klaar bent… Toen we aankwamen op de ferry vertrok de ferry ook echt direct!!

Na even gelachen en uitgerust te hebben gingen we naar onze plekken en we hadden echt de beste plekken van allemaal, bij het raam en super luxe. We zijn naar de bioscoop geweest en ik heb eindelijk Jungle Book gezien!

De volgende ochtend heel vroeg kwamen we aan in Devenport, Melbourne. Onze gehuurde auto stond daar voor ons klaar en we zijn direct vertrokken naar onze eerste bestemming. Cradle Mountain national Park. We hadden verwacht dat er door de storm heel veel overstromingen te zien zouden zijn, want dat werd op het nieuws verteld, maar we hebben er geen een gezien. Alleen hoe dichter we bij Cradle Mountain kwamen, hoe witter het ineens werd.. het was gewoon echt aan het sneeuwen, en ook echt hard en veel. Ik had nooit verwacht dat ik in Australie sneeuw mee zou maken. Voor Kristy was het zelfs de eerste keer in haar leven dat ze sneeuw zag. Door de sneeuw was er helaas een weg afgesloten, waardoor we niet met de auto naar boven konden gaan. We waren sowieso al van plan om het grootste gedeelte te gaan lopen naar boven, maar 4 uur heen en terug, was echt te veel.. helemaal in de sneeuw en helemaal als je geen goede sneeuwschoenen en kleding hebt. Na ander half uur omhoog lopen zijn we dus maar omgekeerd. We zijn toen richting ons Beach House gereden. Toen we aankwamen was het al donker.. maar het huis was echt schitterend en al helemaal de volgende ochtend toen we ons uitzicht zagen, wauw!!

Dag twee zijn we naar Port Arthur gegaan, waar we een cruise geboekt hadden. Met Cruise had ik eigenlijk een iets luxere boot verwacht, maar het was een Speedboot. Dit maakte het wel een stuk gaver! Het was een onwijs gave tocht van drie uur. We zijn met de boot in grotten geweest, hebben heel veel zeehonden gespot en dolfijnen zwommen met ons mee. Te gaaf! Laetitia ging niet mee met de cruise en is de gevangenis gaan bekijken. Wij zagen de gevangenis alleen vanaf boven en Laetitia vertelde later over de geschiedenis, coole verhalen!

Na Port Arthur gingen we naar Hobart, gezellige oude stad in Tasmanie. We hebben daar even rond gelopen en hebben daar avond gegeten en daarna zijn we terug gereden naar ons mooie luxe Beach House. De volgende ochtend zijn Laetitia en ik op het strand naar de zonsondergang gaan kijken, echt heel mooi. De rest was te lui en was in bed gebleven.

Rond 8:00 uur zijn we naar Freycinet National Park en met name naar Wine Glass Bay gereden en gelopen. Super mooie wandelingen langs de kust met super mooi weer. Helaas was het daarna al weer tijd om richting Launceston te rijden, waar we de auto terug moesten brengen en het vliegtuig terug namen naar Melbourne.

Betul kwam ons ophalen en bracht iedereen naar huis. Ik had de Kids echt gemist en zij mij ook, want ik kreeg echt super dikke knuffels en zelfs een cadeautje. Ik heb nog drie weken bij hen en daarna ga ik naar Nieuw Zeeland.